Αγαπημένε μου αναγνώστη γεια σου και καλή χρονιά, με υγεία, γέλιο και αγάπη. Ή μήπως πρέπει να απευθυνθώ στον πληθυντικό; Και εξηγούμαι. Από ό,τι δείχνουν τα σχόλια, δεν είσαι μόνο ένας τελικά, είστε περισσότεροι – και αυτό με συγκινεί βρε μπαγάσες. Όπως με συγκινεί το γεγονός ότι κάποιοι μπαίνετε στον κόπο να αφιερώσετε λίγο χρόνο για να μοιραστείτε τις σκέψεις και τις προτάσεις σας υπό τη μορφή σχολίων κάτω από τα άρθρα ετούτης της στήλης. Το wordpress με πληροφορεί ότι υπάρχουν 33 σχόλια μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές – περισσότερα δηλαδή από τον αριθμό των άρθρων, που άγγιξαν τα 28 στην πρώτη χρονιά της στήλης.

Μέχρι τώρα, όπως ίσως έχετε παρατηρήσει, δεν έχω απαντήσει σε κάποιο σχόλιο, μολονότι έχω μπει στον πειρασμό αρκετές φορές. Ομολογώ ότι δεν ξέρω ποιο είναι το στάνταρ πράκτις σε αυτά τα θέματα, καθότι καινούριος στο σπορ της μπλογκοσυγγραφής – να απαντώ σε κάθε σχόλιο ή να το παίζω βαρύ πεπόνι και να κρατώ τις σκέψεις μου για τον εαυτό μου, εξυφαίνοντας ένα πέπλο μυστηρίου ως προς τις προθέσεις και την πραγματική μου ταυτότητα;

Μεταξύ μας, όποιο κι αν είναι το στάνταρ πράκτις (αν υπάρχει τέτοιο δηλαδή), δεν θέλει και πολλή σκέψη το πράγμα. Τα σχόλια ενεργοποιήθηκαν για να προάγουν τον διάλογο και να επιτρέψουν τη διάδραση, τόσο ανάμεσα στους αναγνώστες όσο και μεταξύ των αναγνωστών και της στήλης. Και αυτό ακριβώς θα κάνουμε σήμερα. Κομμένα τα βαριά πεπόνια και τα μυστήρια. Πάμε να ξετυλίξουμε το κουβάρι από την αρχή!

Επεισόδιο 1 – Best practices στο κέντρο της Αθήνας: Οδός Πανεπιστημίου

Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2023. Της αγίας Φωτεινής της τυροφάγου (στηρίζουμε ανεπιφύλακτα, ευχόμενοι να έχει πάντα χαμηλή χοληστερόλη για να μην αναγκαστεί να ξεπέσει σε ανθότυρα και μίλνερ) και μερικών ακόμα τριτοτέταρτων αγίων και οσίων. Και το πρώτο επεισόδιο του παραδρόμου, με ένα αφιέρωμα στον αγαπημένο μας μικρομέγαλο περίπατο της οδού Πανεπιστημίου!

Το πρώτο σχόλιο στην ιστορία της στήλης είναι από τον αγαπημένο αναγνώστη –μα πάνω από όλα φίλο– Σωκ. Και είναι διθυραμβικό (τα καλά του να έχεις φίλους που διαβάζουν τη στήλη σου), σε μία εμφανή προσπάθεια τόνωσης του ηθικού του συγγραφέως ενόψει της συνέχειας. Το παραθέτω ως έχει.

Σωκ

Φίλε μικρέ κυκλοφοριολόγε,
(κατά κόσμον Ντούκι),
ότι και να γράψω θα είναι λίγο για να εκφράσω τον θαυμασμό μου για αυτό το σύγγραμμα. Πρόκειται για ένα άρθρο-τομή στο πεδίο των κυκλοφοριακών/ πολεοδομικών θεμάτων. Η απλότητα του λόγου είναι όπως πρέπει, για να γίνονται αντιληπτά τα θέματα αυτά από όλους τους πολίτες. Γιατί τους απασχολούν όλους καθημερινά, ανεξάρτητα από το μορφωτικό τους επίπεδο. Δεύτερον, έχεις τον λόγο που καθιστά ένα μεγάλο κείμενο μη βαρετό. Οι πινελιές οικειότητας και αργκό “κρατάνε” τον αναγνώστη και φέρνουν κοντά κάποιους που ενδεχομένως θα θεωρούσαν ότι τα συγκοινωνιακά θέματα είναι μόνο “κύριε πρέσβη μου” και χρειάζεται παπιγιόν όταν μιλάς για αυτά. Εσύ έχεις ξεκαβαλικέψει το πόντιουμ και κάθεσαι με τη νεολαία (!). Τέλος, μαζί με αυτά έρχεται η ορθολογική/επιστημονική τεκμηρίωση και η εμβάθυνση. Εντοπισμός προβλημάτων, ανάλυση, προτάσεις και το bold μπαίνει ακριβώς εκεί που πρέπει με βάση αυτά τα τρία.
Εύγε αιδεσιμότατε, εύχομαι καλή συνέχεια στην εκλαϊκευση της επιστήμης προς όφελος της κοινωνίας.

Φίλε Σωκ, ό,τι και να γράψω θα είναι λίγο για το σχόλιό σου. Μέσα σε λίγες αράδες σκιαγράφησες τη σκέψη και την πρόθεσή μου πίσω από τη δημιουργία της στήλης. Τουτέστιν, μια χιουμοριστική προσέγγιση στα κυκλοφοριακά θέματα της πόλης χωρίς φανφάρες, μεγαλοστομίες και κύριους πρέσβεις – ή αλλιώς, εκλαΐκευση της επιστήμης και χαβαλές (και ένα είδος ψυχοθεραπείας για τον γράφοντα, το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όσες και όσους γουστάρουν το γράψιμο). Ελπίζω όσα περιγράφεις να αγγίζουν κάπως και τους υπόλοιπους αναγνώστες…

Επεισόδιο 2 – Ο κανόνας των 3,5 (και 1,5) μέτρων: 4 μέτρα και μία στάθμευση

Κυριακή 5 Μαρτίου 2023. Ας μην πιάσουμε το εορτολόγιο πάλι, πάμε κατευθείαν στο δεύτερο επεισόδιο, με ένα θέμα γενικής φύσεως τούτη τη φορά. Πρώτον, τη λανθασμένη οργάνωση του κυκλοφοριακού χώρου, με την απόδοση περίσσιου οδικού πλάτους για την κυκλοφορία των οχημάτων (4 αντί για 3,5 μέτρα) που επιτρέπει την καταχρηστική παρόδια στάθμευση δημιουργώντας οριακές συνθήκες κυκλοφορίας ιδίως για τα βαρέα οχήματα. Και δεύτερον, την τραγική έλλειψη πεζοδρομίων ικανοποιητικού πλάτους (δηλαδή τουλάχιστον 1,5 μέτρου ελεύθερης όδευσης σύμφωνα με τις σχετικές προδιαγραφές) σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της πόλης.

Πρόκειται για ένα θέμα που με απασχολεί χρόνια, σε φάση να στριφογυρνάω στο κρεβάτι μου πριν κοιμηθώ (αληθινή ιστορία, μη με κοιτάτε περίεργα) ταξιδεύοντας νοερά σε διάφορα σημεία της πόλης, προσπαθώντας να διορθώσω τα αδιόρθωτα. Με τη βοήθεια του φακού και των σχετικών τεχνικών προδιαγραφών μπόρεσα να μοιραστώ μαζί σου αυτές τις μύχιες σκέψεις μου αγαπημένε μου αναγνώστη, επιχειρώντας να στοιχειώσω και τις δικές σου νύχτες… (μουαχαχαχαχα, με τη γνωστή υποβλητική μουσική στο μπακγκράουντ).

Ένα σχόλιο, και πάλι από τον φίλτατο Σωκ, με έξι επιμέρους παρατηρήσεις σε μορφή μπούλετς. Καταρχάς χαιρετίζω την εισαγωγική επεξήγηση ότι πρόκειται για τέτοια (μπούλετς ντε), καθότι η φόρμα σχολιασμού του wordpress δεν επιτρέπει κατά πώς φαίνεται τους απαραίτητους χειρισμούς που θα καθιστούσαν άμεσα αντιληπτή τη σχετική μορφοποίηση από τον αναγνώστη. Όπου δεν πίπτει μπούλετ πίπτει λόγος (μετά πάει το άλλο με τη ράβδο). Πάμε να δούμε και το σχόλιο καθαυτό.

Σωκ

Bullets:


Ολική/ σφαιρική αντιμετώπιση του προβλήματος και των επιπτώσεών του.


Όμορφες εικόνες αυτών των περίεργων και απρόσιτων τεράτων – των δημοσίων υπαλλήλων που φταίνε (!;) και χαίρονται με το μικρό πλάτος των πεζοδρομίων.


Συγκεκριμένες προτάσεις διαπλάτυνσης πεζοδρομίων [στις οποίες έπρεπε να συμπεριληφθεί το εμβαδό ανάμεσα στις 2 σειρές κολωνάκια (=σουρεαλισμός) στο ύψος του παλιού υπουργείου παιδείας]


Σημαντικό άρθρο ως ευρετήριο κανόνων/νομοθεσίας για να έχουν γνώση του τεχνικά ορθού και των υποχρεώσεων της πολιτείας οι πολίτες


Προσθέτω την αισιόδοξη νότα ταύτισης με τον αναγνώστη διορθώνοντας: “Αλλά ποιος ασχολείται; Οέο; Καλά μάντεψες φίλε αναγνώστη, εμείς.”


“αν υπάρχει ένα πράγμα που δεν αντέχω είναι ο λαϊκισμός” – δημιουργεί έναν πέπλο μυστηρίου γύρω από την ταυτότητα του συγγραφέα.. είναι ένας ελιτιστής φαν του Τζήμερου της Βόζενμπεργκ (;) ή του Κούλη που είναι οι πολιτικοί που θα την έλεγαν; είναι ένας ελιτιστής που δεν αντέχει το πρώτο συνθετικό της λέξης (δεν υπάρχει δεύτερο); είναι το σοβαρό πρόσωπο του Σύριζα που δικαιολογεί με αυτή τη λέξη το γλίψιμο των ολιγαρχών; Ο αναγνώστης σε αγωνία…

Όσον αφορά τα μπούλετς 1 και 4, αυτή ήταν η προσπάθεια εξαρχής, ελπίζω να έπιασε τόπο. Όσον αφορά το δεύτερο μπούλετ, ας μην θεωρηθεί μομφή κατά των δημοσίων υπαλλήλων, θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι και ιδιωτικοί (πώς παραχωρούμε τους αυτοκινητόδρομους σε ιδιώτες, γιατί να μην κάνουμε το ίδιο και με τα στενά της πόλης, να πληρώνουμε διόδια για να πάμε στο περίπτερο; μια ιδέα λέω), πολύ φοβάμαι ότι πάλι τα ίδια σκατά θα ζούσαμε. Επί του προκειμένου, το απρόσιτο και απρόσωπο τέρας της αναποτελεσματικότητας και της γραφειοκρατίας που ενσαρκώνει ο δημόσιος υπάλληλος (του δήμου ή της περιφέρειας) συμβολίζει όλα όσα αγαπάμε να μισούμε σε αυτή την πόλη – και την ανυπέρβλητη χαρά του να μπορούμε να γελάμε με τα χάλια μας.

Χαιρετίζω χωρίς δεύτερη σκέψη το σουρεαλιστικό σχόλιο του μπούλετ 3 και σπεύδω να απαντήσω αρμοδίως και καταλλήλως! Το εμβαδό ανάμεσα στις δύο σειρές κολωνάκια είναι περίπου 32 τ.μ., δηλαδή δύο μέτρα πλάτος επί 16 μέτρα μήκος. Ο υπολογισμός έγινε κάπως μπακαλίστικα και να με συγχωράτε για αυτό, αλλά το σάιτ θέασης ορθοφωτοχαρτών του κτηματολογίου, που επιτρέπει τέτοιες μετρήσεις επί χάρτου, απλά δεν λέει να φορτώσει με τίποτα σήμερα… μας υποχρέωσε! Εγώ το έβαλα το λινκ πάντως γιατί είμαι μεγαλόψυχος.

Μητροπόλεως πλαστικά κολωνάκια
Τα πλαστικά κολωνάκια μπροστά από το παλιό υπουργείο παιδείας στην οδό Μητροπόλεως στερούν, με έναν πρόχειρο υπολογισμό, περίπου 32 τ.μ. ή 3 θέσεις καταχρηστικής παρόδιας στάθμευσης. Ευτυχώς όλο το υπόλοιπο της οδού είναι εξαιρετικά σχεδιασμένο ώστε να αναπληρώσει αυτό το κενό.

Χαιρετίζω εξίσου, αλλά για διαφορετικούς λόγους, το σχόλιο του μπούλετ 5, που έρχεται να δώσει μια νότα αισιοδοξίας από τα κάτω εκεί που όλα φαίνονται χαμένα εκ των άνω. Και επιλέγω να μην απαντήσω στο τελευταίο μπούλετ, για να διατηρήσω μια δόση μυστηρίου γύρω από τις θέσεις και τις προθέσεις αυτής της στήλης… (μουαχαχαχαχα είπαμε σήμερα;)

Επεισόδιο 3 – Κολωνάκι: Η γειτονιά απάτη

Κυριακή 12 Μαρτίου 2023 και η πένα του παραδρόμου θα περιλάβει το αγαπημένο μας Κολωνάκι – αυτή την παράλογα ακριβή γειτονιά με τις υποτυπώδεις έως ανύπαρκτες ανέσεις όσον αφορά τον σχεδιασμό και την ποιότητα του δημόσιου χώρου. Πρόκειται για το πρώτο επεισόδιο όπου κατατίθενται συγκεκριμένες προτάσεις με τη χρήση εξελιγμένων γραφικών Paint 3D που μας μεταφέρουν με ασφάλεια στο κέντρο της ζούγκλας σε ένα σκηνικό επαυξημένης πραγματικότητας, θα τολμούσα να πω (αυτό δεν λέγεται τόλμη αλλά θράσος, εν πάση περιπτώσει).

Δύο σχόλια στο επεισόδιο αυτό, το πρώτο από (ποιον άλλον;) τον Σωκ, το δεύτερο από την Αμαλία Ανδριανού. Πάμε να τα δούμε με τη σειρά.

Σωκ

Καλέ μου φίλε, φίλε μου καλέ μικρέ κυκλοφοριολόγε,
Συγχαρητήρια για την ιδιαίτερα διεισδιτική κολωνακιοσκόπηση στη μαύρη αυτή τρύπα της καθημερινότητάς μας, στο “αυτοκινητοκεντρικό αστικό περιβάλλον”.
Ο πρόλογος πάει για νόμπελ λογοτεχνίας – πολύ καλή αναβάθμιση η προσθήκη τίτλων – οι φωτό μιλάνε από μόνες τους, αλλά τις έβαλες και πολύ καλές λεζάντες για τους κωφούς που δεν μπορούν να τις ακούσουν – οι προτάσεις είναι ξεκάθαρες και εφαρμόσιμες.
Σύσσωμη η συνέλευση των αναγνωστών υπερψήφισε τις προτάσεις, και είναι η ώρα να διαβιβαστούν στον Δήμο.
Venceremos!

Είναι αυτό που λέμε «ο λαϊκός ενθουσιασμός δεν περιγράφεται». Προσκυνώ τη «διεισδυτική κολωνακιοσκόπηση» και χαιρετίζω το αγωνιστικό μήνυμα του κλεισίματος.

Αμαλία Ανδριανου

Γεια σας Πολύ ωραίο αυτό για την Καψαλη στο Κολωνάκι αλλά δεν υπάρχει καμμία γραμμή Πριν την ασφαλτόστρωση υπήρχε μπλε γραμμή Τώρα δεν υπάρχει τίποτα Μόνο άπειρες μηχανές από εργαζόμενους η πελάτες των γύρω μπαρ και εστιατορίων Οι κάτοικοι των δυο δρόμων Νεοφυτου Δούκα και Νεοφυτου Βαμβά που θα παρκάρουν τα αυτοκίνητα τους; Όταν και οι δρόμοι αυτοί με άπλετο χώρο έχουν άσπρες γραμμές Μπορείτε να μου λύσετε την απορία σας παρακαλώ; Ευχαριστώ πολύ

Αγαπητή Αμαλία έχεις απόλυτο δίκιο, μια σύντομη επιτόπια έρευνα είναι κατατοπιστική ως προς τις παρατηρήσεις σου. Κοντεύει ένας χρόνος από την ασφαλτόστρωση της οδού Καψάλη και ακόμη κανείς δεν έχει κάνει τον κόπο να βάψει εκ νέου τις διαγραμμίσεις ή να επανατοποθετήσει τις πινακίδες της παρόδιας στάθμευσης. Ο λαός του Κολωνακίου (δεν θέλω σχόλια) φρόντισε όμως να πάρει την κατάσταση στα χέρια του (προς τέρψη του Σωκ, είμαι σίγουρος) διορθώνοντας τα πράγματα στην πράξη. Δημιούργησε έτσι μία λωρίδα παρόδιας στάθμευσης στην αριστερή πλευρά της οδού, αφήνοντας στην ησυχία της τη δεξιά πλευρά και τα πράγματα φαίνεται να λειτουργούν καλά. Βενσερέμος λοιπόν.

Καψάλη πινακίδες απαγόρευσης στάθμευσης
Οδός Καψάλη, Ιανουάριος 2024. Οι πινακίδες με το κίτρινο πλαίσιο υποδεικνύουν προσωρινή απαγόρευση στάσης και στάθμευσης λόγω των έργων του μετρό μέχρι το σημείο που σημειώνεται με πράσινο κυκλάκι. Γουστάρω τη λεκτική προσθήκη «απαγορεύεται αυστηρά η στάθμευση στη στροφή» της πρώτης πινακίδας, που κάνει τους ασυνείδητους οδηγούς να τρέμουν από φόβο…
Καψάλη έλλειψη σήμανσης παρόδιας στάθμευσης
Λίγο πιο κάτω, υπάρχει και η γενική πινακίδα άρσης όλων των προηγούμενων απαγορεύσεων. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει καμία πινακίδα, ούτε και διαγράμμιση, που να μας εξηγεί ποιος επιτρέπεται να παρκάρει και πού εφεξής. Τη λύση έδωσαν οι οδηγοί, που επέλεξαν την αριστερή πλευρά της οδού για να σταθμεύουν αφήνοντας επαρκή χώρο κίνησης στο υπόλοιπο του οδοστρώματος. Παραφωνία, το μπλε αμάξι πάνω στο δεξί πεζοδρόμιο, ας κάνουμε ότι δεν το είδαμε για να μη χαλάσουμε το κλίμα.

Πριν την ασφαλτόστρωση, οι θέσεις στάθμευσης της οδού Καψάλη ήταν μπλε, δηλαδή θέσεις κατοίκων. Απουσία επίσημης κατεύθυνσης, είναι επόμενο να καταλαμβάνονται σήμερα από οχήματα τόσο κατοίκων όσο και επισκεπτών ή εργαζομένων (όποιος πρόλαβε τον κύριο οίδε), δημιουργώντας πρόβλημα στάθμευσης στους κατοίκους, με δεδομένο ότι οι δύο κάθετες οδοί Νεοφύτου Βάμβα και Νεοφύτου Δούκα εξακολουθούν να φιλοξενούν μόνο λευκές θέσεις επισκεπτών, όπως επισημαίνει η Αμαλία.

Καταρχάς δεν μπορώ να μη σχολιάσω το γελοίο της υπόθεσης, με δύο παράλληλες οδούς που ονομάζονται Νεοφύτου κάτι –δεν είναι να πεις και το πιο συνηθισμένο όνομα– για να μπερδεύεται ο κόσμος. «Έλα ρε συ, σίγουρα είσαι στο 7; Δεν βλέπω το όνομά σου στο κουδούνι». «Ναι καλέ, Νεοφύτου Δούκα 7, στον τρίτο». «Νεοφύτου Βάμβα εννοείς;». «Όχι… Δούκα, σαν τον δήμαρχο. Φύγε από εκεί που είσαι και έλα στον πρώτο παράλληλο προς την πλατεία. Θα σου εξηγήσω από κοντά…».

Κατά δεύτερον, θα πω ότι θεωρώ πιο λογικό να χωροθετούνται οι λευκές θέσεις των επισκεπτών επί της οδού Καψάλη, που είναι εμπορικός δρόμος με παρόδιες χρήσεις, και οι μπλε των κατοίκων στους δύο Νεόφυτους, που είναι τοπικοί δρόμοι με χρήση κυρίως κατοικίας. Ανεξαρτήτως αυτού, ας οριοθετηθούν κάποια στιγμή οι θέσεις στάθμευσης της Καψάλη για να ξέρει και ο κόσμος τι του γίνεται.

Νεόφυτου Βάμβα θέσεις στάθμευσης επισκεπτών μόνο
Οδός Νεόφυτου Βάμβα, στο ύψος της πλατείας Κολωνακίου. Λευκές θέσεις στάθμευσης επισκεπτών εκατέρωθεν, θα μπορούσαν να μετατραπούν σε μπλε για τους κατοίκους (αν όχι και από τις δύο πλευρές, τουλάχιστον από τη μία).
Νεόφυτου Δούκα θέσεις στάθμευσης επισκεπτών μόνο
Οδός Νεόφυτου Δούκα. Μία από τα ίδια η κατάσταση, με θέσεις στάθμευσης επισκεπτών και από τις δύο πλευρές. Μία από τα ίδια και η πρόταση, να αντικατασταθούν με θέσεις στάθμευσης κατοίκων, από τη μία ή και τις δύο πλευρές.

Με αυτά και με αυτά, τράβηξε αρκετά το σημερινό επεισόδιο. Και να σκεφτεί κανείς ότι καλύψαμε μόνο τρία άρθρα… Χμμμ, μάλλον θα πάρει λίγο παραπάνω ο σχολιασμός των σχολίων τελικά. Δεν με πειράζει, ελπίζω ούτε και εσάς. Εννοείται ότι μπορείτε να κάνετε σχόλια πάνω στα σχόλια, σε μια ιδιότυπη φάση inception.

Ραντεβού την επόμενη εβδομάδα για να συνεχίσουμε από το τέταρτο επεισόδιο. Έως τότε, φιλάκια!

Ο μικρός κυκλοφοριολόγος