Αγαπημένε μου αναγνώστη καλημέρα,

Επιστροφή στο κλεινόν άστυ για όμορφες, αυθεντικές διακοπές τσιμεντίλας. Δεν παραπονιέμαι όμως, ήταν επιλογή, όπως και τα προηγούμενα δύο καλοκαίρια. Βλέπεις, ο Αύγουστος στα νησιά έχει γίνει πλέον κομματάκι ανυπόφορος. Ακόμη και σε αυτά που δεν πιάνει το μάτι σου, όπως η Λήμνος, το νησί του Ηφαίστου και των Αμαζόνων (τουριστικό σποτάκι από τα Lidl) την οποία επισκέπτομαι κάθε καλοκαίρι λόγω ημι-εντοπιότητας, η κατάσταση χειροτερεύει χρόνο με τον χρόνο, αναγκάζοντάς με να αναφωνήσω σαν καλός μπάρμπας «κάθε πέρσι και καλύτερα». Οπότε πλέον το σύστημα είναι νησί τον Ιούλιο, Αθήνα τον Αύγουστο. Τα καλά της τηλε-εργασίας.

Εν πάση περιπτώσει, μιας και η επιστροφή στην πόλη συνέπεσε με την 80η επέτειο της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, είπα να αφιερώσω το σημερινό μίνι επεισόδιο στο υπέροχο αυτό γεγονός, με δύο φωτογραφίες από την πλατεία Τρούμαν στη Λεωφ. Βασ. Κωνσταντίνου, ένα σημείο που μου ιντριγκάρει καιρό το μυαλό. Βλέπεις, περνάω αρκετά συχνά από εκεί τα τελευταία χρόνια, μιας και η δουλειά μου είναι λίγο παρακάτω, και μια μέρα παρατήρησα ότι λίγα μέτρα από το γνωστό άγαλμα του Τρούμαν στέκει το άγαλμα του Γκάντι.

Θα πει κάποιος παρατηρητικός, ότι ακριβώς από πίσω βρίσκεται η πρεσβεία της Ινδίας, οπότε έχει μια λογική το άγαλμα του Γκάντι να ανεγερθεί σε αυτό το σημείο της πόλης. Αλλά δεν μου το βγάζετε από το μυαλό ότι κάποιος/κάποιοι στο συμβούλιο μιας από τις «αυτού εξοχότητες» τους υπουργούς Εξωτερικών Ινδίας και Ελλάδας, κκ. Jaishankar και Δένδια, που πραγματοποίησαν τα αποκαλυπτήρια το 2021 όπως μας πληροφορεί η επιγραφή στη βάση του αγάλματος, είχε διάθεση για πολιτικό σχολιασμό – ή/και για ένα ωραίο τρολάρισμα στους ηγέτες της εποχής μας.

Δίπλα δίπλα λοιπόν στέκουν εδώ και τέσσερα χρόνια ο Μαχάτμα Γκάντι με την απλή φορεσιά, τα σανδάλια, το ξύλινο μπαστούνι ανά χείρας, ένα βιβλίο υπό μάλης και την επιγραφή «Δεν υπάρχει δρόμος για την ειρήνη, η ειρήνη είναι ο δρόμος» που συμπυκνώνει τον αγώνα και τη στάση του, και ο «χασάπης» Χάρι Τρούμαν που διέταξε την πρώτη και στα καπάκια τη δεύτερη (και ευτυχώς μοναδικές έως τώρα) ρίψη ατομικής βόμβας στην ιστορία –προτού μας τιμήσει κι εμάς με τις ναπάλμ στον Γράμμο τρία χρόνια αργότερα– καμαρωτός με το κοστούμι του, μια επιστολή ανά χείρας και την επιγραφή «Πολιτικός άνδρας – Ανθρωπιστής – Φιλέλληνας». Βρίσκω τον συνδυασμό πολύ πετυχημένο όσο και επίκαιρο, ή, πιο σωστά, διαχρονικό. Για κάθε Τρούμαν αυτού του κόσμου θα υπάρχει πάντα και ένας Γκάντι. Πες με αφελή αλλά θα στοιχηματίσω στον δεύτερο…

Παρασύρθηκα όμως με τις φιλειρηνικές μου ονειρώξεις και ούτε μια κυκλοφοριακή βλακεία δεν έγραψα σήμερα και δεν είναι σωστό. Για να μην αλλάζουμε περιοχή και χαλάμε τα προξενιά (και τα προξενεία, χοχοχο), τσίμπα μια ομορφιά έξω από την πρεσβεία της Ινδίας, ολότελα γκρικ στάιλ. Στην έχω ξαναδείξει τη συγκεκριμένη. Όποιος/α βρει σε ποιο επεισόδιο, κερδίζει… την αγάπη μου!

Καλές διακοπές και να προσέχεις, το φετινό καλοκαίρι είναι θερμό από πολλές απόψεις.

Ο μικρός κυκλοφοριολόγος