Αγαπημένε μου αναγνώστη γεια σου και χαρά σου. Σήμερα λέω να κάνουμε ένα διάλειμμα από την ανάγνωση των σχολίων και να πιάσουμε ένα διαφορετικό θέμα, κοινωνικής φύσεως. Σου υπόσχομαι ότι θα επανέλθουμε δριμύτεροι, εξάλλου έχουμε ψωμί, ήτοι τα σχόλια περίπου 20 επεισοδίων ακόμα.
Σήμερα λοιπόν θα μιλήσουμε για τις συνθήκες μετακίνησης των ανθρώπων με προβλήματα όρασης και ιδίως για τους οδηγούς όδευσης τυφλών. Ξέρετε, αυτές τις ενοχλητικές ανάγλυφες λωρίδες στο πεζοδρόμιο, που επιτρέπουν στους τυφλούς να κινούνται με ασφάλεια με τη βοήθεια της αφής. Το «με ασφάλεια» είναι μάλλον ευφημισμός αν σκεφτεί κανείς πόσο εύκολο είναι να γλιστρήσει κανείς περπατώντας πάνω στις περισσότερες από αυτές τις λωρίδες (ξέρετε, αυτές που έχουν στρογγυλή απόληξη και είναι φαγωμένες από το χρόνο και τις κακουχίες της πόλης), ιδίως όταν βρέχει. Και αν είναι τόσο εύκολο να φας τα μούτρα σου έχοντας την όρασή σου, δεν θέλω καν να φανταστώ πώς είναι τα πράγματα όταν δεν βλέπεις…
Τι λέει η θεωρία
Το υπουργείο περιβάλλοντος και ενέργειας έχει εκδώσει μια σειρά πρότυπων οδηγιών σχεδιασμού, με τον αγαπησιάρικο, inclusive τίτλο «Σχεδιάζοντας για όλους». Στο πρώτο κεφάλαιο, με τίτλο «Γενικές Αρχές – Ανθρωπομετρικά Στοιχεία», στην ενότητα 2.2.2, που αναφέρεται στα άτομα με δυσκολία στην όραση, μας ενημερώνουν ότι «Επειδή τα άτομα αυτά δεν βλέπουν, οι χώροι στους οποίους κινούνται θα πρέπει να είναι ελεύθεροι εμποδίων και να μην κρύβουν παγίδες».
Στο δεύτερο κεφάλαιο, με τίτλο «Διαμόρφωση εξωτερικών χώρων κίνησης πεζών», πληροφορούμαστε στην ενότητα 1.2, που αναφέρεται στα πεζοδρόμια, ότι «Ως οδηγός όδευσης τυφλών ορίζεται λωρίδα της ελεύθερης ζώνης όδευσης πεζών, διαφορετικής υφής και χρώματος από το δάπεδό της, που αποβλέπει στην καθοδήγηση και ασφαλή διακίνηση των ατόμων με προβλήματα στην όραση. Κατασκευάζεται σε απόσταση 0.50μ κατ’ ελάχιστον από την ρυμοτομική γραμμή εντός της ελεύθερης ζώνης όδευσης, με πλάτος 0,30 μέχρι 0.40μ».
Όσο για την ελεύθερη ζώνη όδευσης, αυτή είναι «το απαραίτητο ελάχιστο πλάτος της επιφάνειας του πεζοδρομίου, που χρησιμοποιείται για την συνεχή, ασφαλή και ανεμπόδιστη κυκλοφορία κάθε κατηγορίας χρηστών», το ελάχιστο πλάτος της οποίας ορίζεται σε 1.50μ. Αυτό το τελευταίο το έχουμε ξαναπεί σε αρκετά επεισόδια, αν δεν το έχετε εμπεδώσει ακόμα, συγγνώμη αλλά είστε ανεπίδεκτοι μαθήσεως.
Πάρ’ τε και δύο σχεδιάκια από τον οδηγό του υπουργείου γιατί έπεσε πολύ μπλα μπλα πάλι και φοβάμαι ότι θα σας χάσω.
Και τι γίνεται στην πράξη
Στην πράξη, το απόλυτο χάος. Από πού να ξεκινήσεις και πού να τελειώσεις… Τα λόγια ωχριούν μπροστά στη δύναμη της εικόνας. Μία εικόνα ίσον χίλιες λέξεις και οι περισσότερες είναι μπινελίκια.
Ξεκινάμε με μια φρέσκια εργολαβία αντικατάστασης πεζοδρομίων στο Παγκράτι.
Πάμε τώρα μια βόλτα στο Κολωνάκι, να απολαύσουμε την καινούρια –και εν γένει συμπαθητική– πλακόστρωση της οδού Βουκουρεστίου στο τμήμα μεταξύ Ακαδημίας και Πανεπιστημίου. Όλα καλά, εκτός από ένα σημείο.
Ας κατηφορίσουμε προς Εξάρχεια τώρα, για να βρούμε πιο alternative σημεία για να σκοτωθούμε.
Ας αφήσουμε όμως τα μίζερα στενά των Εξαρχείων. Πάμε να απολαύσουμε την άνεση των κεντρικών οδών της πόλης. Πανεπιστημίου και Σταδίου, τι μπορεί να πάει στραβά εδώ;
Για το κλείσιμο, σας έχω ακόμα ένα διαμαντάκι από Εξάρχεια.
Δεν μεταδίδω άλλο, αρκετά πόνεσαν τα ματάκια μας και σήμερα. Όσων βλέπουμε δηλαδή. Οι υπόλοιποι τι να πω… να ξέρετε ότι η πολιτεία σχεδιάζει και για εσάς, απλά το κάνει ελαφρώς στο πόδι.
Καλή Κυριακή και να προσέχετε πού πατάτε!
Ο μικρός κυκλοφοριολόγος
Το πρόβλημα δεν είναι οι κακοκατασκευές που αφορούν τους οδηγούς όδευσης τυφλών. Το ζήτημα έχει να κάνει με την χρησιμότητα των εν λόγω πλακιδίων. Δεν έχω δει ούτε μια φορά τυφλό να μετακινείται μόνος του χρησιμοποιώντας αυτούς τους οδηγούς σε καμιά πόλη. Όχι μόνο εγώ, αλλά και όποιον έχω ρωτήσει. Όπως σωστά επεσήμανες είναι και επικίνδυνοι και εμποδίζουν την ελεύθερη διάβαση των πεζών, όχι μόνο αυτών που έχουν κινητικά προβλήματα όπως ο γράφων, αλλά και αρτιμελών ατόμων.Το ότι εσχάτως τους βλέπουμε ακόμα και σε χωριά σχεδόν ακατοίκητα, κάτι μου κάνει πως όλη η ιστορία με τους εν λόγω οδηγούς τυφλών γίνεται για το χρήμα και μόνο. Σε καμιά χώρα της Ε.Ε αλλά και των Η.Π.Α δεν υπάρχουν αυτοί οι οδηγοί στα πεζοδρόμια, παρά μόνο στις διαβάσεις των πεζών, στα μετρό και τους σιδηροδρομικούς σταθμούς. Εδώ όπου νά ναι. Ακόμα κι αν είχαν μια κάποια χρησιμότητα θα έπρεπε -τουλάχιστον- να αφήνεται επαρκής χώρος για την ανεμπόδιστη μετακίνηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών.
με εκτίμηση
Γιάννης
Το πιο άχρηστο πράγμα που έγινε ποτέ και γίνεται σε όλες τις χώρες!! Θα μπορούσαν με τόσα χρήματα που ξοδεύουν να παρέχουν σε κάθε τυφλό έναν οδηγό (άνθρωπο ή σκύλλο)!! ΠΟΤΕ δεν έχω δει κανέναν τυφλό να τα χρησιμοποιεί, στην Κύπρο που ζω ή στο εξωτερικό. Μόνο σε 2-3 παλιές ταινίες του Hollywood είδαμε…. Είναι άχρηστο και επικίνδυνο για ΟΛΟΥΣ είτε βλέπουν είτε όχι.