Αγαπημένε μου αναγνώστη γεια σου και χαρά σου. Συνεπής μετά από πολύ καιρό με το πάλαι ποτέ εβδομαδιαίο ραντεβού μας (τα καλά της θερινής άδειας), επανέρχομαι με το δεύτερο μέρος του αφιερώματος στη στάθμευση στην πόλη.
Την προηγούμενη εβδομάδα είδαμε τα χάλια μας και κάναμε σιωπηλά την αυτοκριτική μας, για το λιθαράκι που βάζουμε ενίοτε όλοι και όλες στο κυκλοφοριακό χάος της πόλης. Μη μου αγχώνεσαι όμως, σήμερα θα δούμε τι κάνουν οι κάθε λογής επαγγελματίες και θα μπορέσουμε να κράξουμε εκ του ασφαλούς τις καφρίλες των άλλων. Φύγαμε!
Τουριστικά λεωφορεία
Τουρισμός. Αυτή η μάστιγα της πόλης (και βεβαίως των νησιών), που συμβάλλει όμως στο ΑΕΠ, οπότε όλα καλά. Παρελκόμενο –και παρεπόμενο– της πλημμύρας τουριστών στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια, είναι και τα τουριστικά λεωφορεία, με τα φαντεζί χρώματα και τις πολύχρωμες στάσεις και αφετηρίες τους στα πιο κεντρικά σημεία της πόλης – hop on, hop off και f*ck off γενικώς. Για τα οποία τουριστικά λεωφορεία όλο λέω να γράψω ένα αφιέρωμα και όλο κάτι γίνεται και το αναβάλλω. Δεν τα παίρνω από τους τουριστικούς πράκτορες, αν ανησυχείς για κάτι τέτοιο αγαπημένε μου αναγνώστη, κάτι γίνεται όμως και βαριέμαι κάθε φορά να ασχοληθώ. Νομίζω ότι είναι απλά στρουθοκαμηλισμός. Δεν ασχολούμαι μαζί σας, δεν υπάρχετε. Καλά πάει αυτό…






Οχήματα τροφοδοσίας
Αγαπημένη σκηνή στην πόλη, ιδίως τις πρωινές ώρες, τα ατάκτως ερριμμένα οχήματα τροφοδοσίας που συναντάει κανείς στα πιο απίθανα μέρη. Κάποια στιγμή κάναμε ειδικό αφιέρωμα στο θέμα, οπότε δεν θα επεκταθούμε τώρα στα τεχνικά ζητήματα. Να πω απλά ότι από όλες τις κατηγορίες καφρίλας στην πόλη, αυτή εδώ έχει τον μεγαλύτερο σεβασμό μου.
Τι να κάνουν κι αυτοί οι άμοιροι οι οδηγοί των οχημάτων τροφοδοσίας, αφού δεν υπάρχουν (σχεδόν) πουθενά ειδικές θέσεις για να κάνουν τη δουλειά τους; Να πετάνε τα εμπορεύματα στα μαγαζιά από το παράθυρο εν κινήσει; Ενδιαφέρουσα ιδέα αλλά με αρκετές πρακτικές δυσκολίες. Οπότε αναγκάζονται να εκμεταλλεύονται την παραμικρή σπιθαμή δημόσιου χώρου, κατά κανόνα πάνω σε πεζοδρόμια και διαβάσεις, για να ξεφορτώσουν το πολύτιμο εμπόρευμά τους, που χωρίς αυτό η καταναλωτική κοινωνία μας θα κατέρρεε σε λίγες ημέρες. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, μήπως θα ήταν μία λύση αυτό; Χμμμ, φουντ φορ θοτ που λένε και οι Εγγλέζοι. Ένιγουει, όσο τρέφουμε τη σκέψη μας με αυτή τη ρηξικέλευθη ιδέα, πάμε να απολαύσουμε μερικές όμορφες εικόνες.




Κρατική παρανομία
Κλείνουμε για σήμερα με μια ειδική ενότητα για αυτούς που είναι υπεράνω του νόμου. Είναι ο νόμος ο ίδιος ρε παιδί μου, σαν τον σερίφη στο φαρ ουέστ. Δηλαδή τι, θα πηγαίνατε ποτέ να ζητήσετε τον λόγο από τον Γουάιατ Ερπ που πάρκαρε παράνομα το άλογό του έξω από το σαλούν; Δεν νομίζω. Οπότε μόκο. Προτού περάσουμε στο φωτογραφικό υλικό, να πω απλά ότι κάποιες από τις φωτό που ακολουθούν τις έχεις ξαναδεί, στα αφιερώματα για την ΕΛ.ΑΣ. (όχι του Τσίπρα, την άλλη, με τα γκλομπ και τις κλούβες) και την οδό Ηρώδου Αττικού. Εντάξει, δεν υπάρχει παρθενογένεση στην τέχνη, τι να κάνουμε, μερικά θέματα ανακυκλώνονται και επαναπροσδιορίζονται σε νέο πλαίσιο, οπότε αρκούδα μαζί μου (bear with me).





Πάλι μας έμειναν δυο-τρία θεματάκια αλλά νομίζω ότι πρέπει να σε αφήσω στην ησυχία σου για σήμερα. Τρίτο και τελευταίο μέρος του αφιερώματος την επόμενη εβδομάδα που είναι και της παναγίας, σε περίπτωση που θέλεις να εκφραστείς ανάλογα.
Φιλούμπες!
Ο μικρός κυκλοφοριολόγος
την αγάπη μου και συμπάθεια όσοι/ες ζείτε (ή νομίζετε ότι ζείτε) στην Αθήνα… Καλά όχι οτι αλλού είναι καλύτερα, αλλά δεν είναι και Αθήνα. Το καταλαβαίνεις ότι οι Αθηνέζοι καταφτάνουν και οδηγούν Ιούλιο και Αύγουστο παντού (και παρκάρουν παντού…).
Νομίζω το επόμενο σχόλιο θα πρέπει να έχει να κάνει με το μέγεθος και τον κυβισμό του αυτοκινήτου και το μέγεθος του… ε της παρανομίας…