Αγαπημένε μου αναγνώστη γεια σου και καλή χατζηπαναγιά όπως λένε στη Θεσσαλονίκη. Τρίτο και τελευταίο μέρος του αφιερώματος στη στάθμευση σήμερα. Σε περίπτωση που έχασες τα δύο προηγούμενα, μπορείς να κάνεις ένα recap εδώ και εδώ, προτού διαβάσεις το σημερινό. Για σένα το λέω, για να μην έχεις κενά στην ύλη και την πατήσεις αν πέσει κανένα απροειδοποίητο διαγώνισμα. Without further ado, πάμε να δούμε τι έχει το πρόγραμμα σήμερα!

Σχεδιασμένες αηδίες

Συνεχίζουμε από εκεί που το αφήσαμε στο προηγούμενο επεισόδιο, δηλαδή από τις αηδίες των θεσμικών φορέων. Μετά τις αυθαίρετες πρακτικές της αστυνομίας, η οποία είναι απλά υπεράνω του νόμου, σήμερα θα περάσουμε σε κάτι πιο ντελικάτο, πιο ψαγμένο ρε παιδί μου. Τη νομιμοποιημένη καφρίλα των φορέων σχεδιασμού, εν προκειμένω του δήμου Αθηναίων, που απλά καταστρατηγεί οποιαδήποτε βασική έννοια κυκλοφοριακού σχεδιασμού στο όνομα της είσπραξης μερικών αργυρίων.

Τυπικό παράδειγμα, η οδός Μιχαλακοπούλου, aka ο μπαζωμένος Ιλισός. Πρωτεύουσα αρτηρία, όριο του δακτυλίου, με δύο συν δύο λωρίδες κυκλοφορίας και στενή κεντρική νησίδα. Αυτό χώρεσε, αυτό φτιάξαμε. Λόγω των χρήσεων που συγκεντρώνει η οδός, προσελκύει τι άλλο; Την αντίστοιχη παρόδια στάθμευση. Κλασική περίπτωση αθηναϊκής λεωφόρου με δύο λωρίδες ανά ρεύμα κυκλοφορίας δηλαδή. Η δεξιά λωρίδα μετατρέπεται σε χώρο στάθμευσης και η κυκλοφορία εξυπηρετείται από την υπόλοιπη μιάμιση λωρίδα, η οποία επιτρέπει κίνηση αυτοκινήτων σε μονό στοίχο και άνετο προσπέρασμα από μηχανάκια στο πλάι. Το ελληνικό δαιμόνιο στα καλύτερά του.

Και εντάξει, σε κάτι άκυρες λεωφόρους στην Ηλιούπολη με μέτρια κίνηση να πεις πάει στο διάολο, όλοι οι καλοί χωράνε, και σε τελική ανάλυση δεν χρειάζονται δύο λωρίδες κυκλοφορίας, μπορούμε να χαρίσουμε τη μία στην παρόδια στάθμευση ή να τη μετατρέψουμε σε ποδηλατόδρομο (τρανταχτά γέλια στο background). Σε κεντρικές αρτηρίες όμως, όπως η Μιχαλακοπούλου ή η γειτονική Εθνικής Αντιστάσεως στην Καισαριανή, δημιουργείται καλώς ή κακώς πρόβλημα. Οι ουρές στα φανάρια μεγαλώνουν απειλητικά και τα συχνά πάρκαρε ξεπάρκαρε όχι μόνο επιτείνουν το πρόβλημα αλλά προκαλούν και επικίνδυνες καταστάσεις με διερχόμενα αυτοκίνητα και μηχανάκια.

Όλα αυτά τα έλαβαν πολύ σοβαρά υπόψη οι υπεύθυνοι του δήμου Αθηναίων όταν σχεδίασαν το σύστημα ελεγχόμενης στάθμευσης πριν 20 χρόνια και αποφάσισαν ότι είναι λεπτομέρειες μπροστά στα οφέλη που προκύπτουν από την παρόδια στάθμευση. Οι κακομαθημένοι πολίτες – ψηφοφόροι είναι ικανοποιημένοι που μπορούν να παρκάρουν στον κεντρικό χωρίς να μπλέκουν στα στενά ή να αναζητούν ιδιωτικούς χώρους στάθμευσης και ο δήμος μπορεί να γεμίσει τα ταμεία του με τις άκρως ανταγωνιστικές τιμές που προσφέρει σε σχέση με τους ιδιώτες. Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια.

Εξίσου ενδιαφέρουσα περίπτωση, οι θέσεις στάθμευσης των κατοίκων, οι γνωστές μπλε. Εδώ δεν υπάρχει θέμα είσπραξης (το ετήσιο αντίτιμο που πληρώνουν οι δημότες είναι πρακτικά μηδαμινό), μιλάμε για την ικανοποίηση του ιερού δικαιώματος του πολίτη στη στάθμευση χωρίς καμία εσωτερίκευση του κόστους. Με άλλα λόγια, δεν πρόκειται να σας φτιάξουμε δημοτικούς χώρους στάθμευσης εκτός οδού γιατί αυτό κοστίζει, θα σας βολέψουμε απλώς στον δρόμο σε βάρος των υπολοίπων αναγκών και δικαιωμάτων της κοινότητας (οδηγών και μη συμπεριλαμβανομένων).

Καθώς οι περισσότεροι δρόμοι της πόλης είναι δραματικά στενοί, η, νομιμοποιημένη από τον δήμο στην προκειμένη περίπτωση, εκατέρωθεν στάθμευση μειώνει τον χώρο κυκλοφορίας στα 2,5 μέτρα, δημιουργώντας τη δυσάρεστη κατάσταση που έχουμε στηλιτεύσει πολλάκις, καθώς τα φορτηγά και τα οχήματα έκτακτης ανάγκης αναγκάζονται να περνούν σύριζα από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα – ή, ακόμη χειρότερα, να εγκλωβίζονται στα στενά όταν ένα σταθμευμένο όχημα είναι λίγο μεγαλύτερου πλάτους ή έχει παρκάρει λίγο ατζαμίδικα. Κατά ειρωνικό τρόπο, το συγκεκριμένο πρόβλημα εντοπίζεται στις «καλές» γειτονιές, οι οποίες πάντως φαίνεται να μην ενοχλούνται ιδιαίτερα από αυτή την καθημερινή δυσκολία αν λάβουμε υπόψη τη διαχρονική επιμονή του φαινομένου.

Ο μαλάκας της γειτονιάς

Αφού κράξαμε αρκούντως τις αρχές του τόπου και νιώσαμε μια εσωτερική ανάταση για το κράτος που τα κάνει όλα λάθος, ας επιστρέψουμε στην αυτοκριτική. Ακολουθεί ένα μίνι αφιέρωμα σε έναν γείτονα αγνώστου ταυτότητας που αποτελεί την επιτομή του «Ελληναρά οδηγού», αυτού του χωροκατακτητικού είδους με την επιστημονική ονομασία Driverus Hellenicus που κυρίευσε τις ελληνικές πόλεις παρέα με τα περιστέρια από τα μέσα του 20ου αιώνα και εντεύθεν. Για να αποδώσουμε τα του καίσαρος τω καίσαρι μιας και το ρίξαμε στα λατινικά, ο άνθρωπος αυτός αποτέλεσε την αρχική έμπνευση ολόκληρου του αφιερώματος στη στάθμευση. Σε ευχαριστώ θερμά για το υλικό και την έμπνευση αγαπητέ γείτονα.

Ράντομ καφρίλες

Για το κλείσιμο, πάμε να δούμε μερικές ακόμα ομορφιές, εκτός συναγωνισμού.

Το θέμα είναι ανεξάντλητο, ολόκληρο άτλαντα θα μπορούσαμε να φτιάξουμε, αλλά κάπου πρέπει να βάλουμε μία τελεία και να πάμε παρακάτω. Ελπίζω τουλάχιστον να διασκέδασες με τα τρία επεισόδια του αφιερώματος στη στάθμευση αγαπημένε μου αναγνώστη. Ίσως να έκανες ενδόμυχα και μια μικρή αυτοκριτική αναγνωρίζοντας τον εαυτό σου σε κάποιες από τις εικόνες. Κανείς δεν είναι τέλειος, του γράφοντος περιλαμβανομένου προφανώς, και οι συνθήκες στην πόλη είναι ομολογουμένως δύσκολες. Αλλά οκ, το πρώτο βήμα είναι η συνειδητοποίηση του λάθους.

Αν η συγκεκριμένη θεματική σού κίνησε το ενδιαφέρον, μπορείς να μου στείλεις και τις δικές σου φωτογραφίες στο mail που εμφανίζεται στο κάτω μέρος της σελίδας. Θα χαρώ να τις δημοσιεύσω σε κάποιο σχετικό μελλοντικό επεισόδιο ή στη σελίδα με τη φωτό της εβδομάδας. Τώρα που το σκέφτομαι, μπορεί να φτιαχτεί και ξεχωριστή σελίδα με Athenian dick pics, ίδωμεν. Πιστεύω να μην το πάρεις κυριολεκτικά αυτό το τελευταίο, έχει ένα επίπεδο αυτή η στήλη και οι αναγνώστες της βρε αδερφέ. Εξάλλου ο παράδρομος αφορά τις μεταφορές οπότε μιλάμε πάντοτε μεταφορικά εδώ μέσα.

Καλές βουτιές και την αγάπη μου!

Ο μικρός κυκλοφοριολόγος