Αγαπημένε μου αναγνώστη γεια σου. Ο Σεπτέμβρης είναι εδώ, ενωμένος δυνατός για να μας επαναφέρει στην πραγματικότητα της εργασίας και να αδειάσει γρήγορα τις μπαταρίες που γεμίσαμε –όσο και όσοι προλάβαμε– τον Αύγουστο.

Ένα από τα κακά της δουλειάς είναι και η καθημερινή μετάβαση στον χώρο εργασίας, που μας φέρνει σε επαφή με τις εξαιρετικές αστικές συγκοινωνίες και το ακόμη καλύτερο οδικό δίκτυο της πόλης. Είμαι από τους τυχερούς που μπορούν να πηγαίνουν στη δουλειά με τα πόδια, γλιτώνοντας το στριμωξίδι στα ΜΜΜ, τα νεύρα της κίνησης και το άγχος του παρκαρίσματος. Το καθημερινό μου δρομολόγιο τα τελευταία χρόνια περιλαμβάνει τη διάσχιση της οδού Ηρώδου Αττικού, του πιο γκράντε δρόμου της Αθήνας, όπου κάθε πρωί συναντώ τσολιάδες, μπάτσους, τουρίστες, δημοσιογράφους, κυριλέ μεσήλικες/ους γκόμενες και γκόμενους που κάνουν το πρωινό τους τζόκινγκ και Φιλιππινέζες οικιακές βοηθούς που βγάζουν βόλτα τα σκυλιά των εν λόγω κυριλέ αθλουμένων κυριών και κυρίων. Θέλοντας και μη, παρατηρώ διάφορα σκηνικά κυκλοφοριακού κάλλους, τα οποία θα μοιραστώ μαζί σου σήμερα. Ορισμένα τα είχαμε σχολιάσει και στο επεισόδιο με τις καλές κυκλοφοριακές πρακτικές της ελληνικής αστυνομίας. Τα περισσότερα είναι φρέσκο, σπαρταριστό υλικό.

Μια (όχι και τόσο) απαραίτητη ιστορική αναδρομή

Επειδή το μπλογκ είναι πάνω απ’ όλα επιμορφωτικό, ας ξεκινήσουμε με λίγη ιστορία. Ο Λούκιος Βιβούλιος Ίππαρχος Τιβέριος Κλαύδιος Αττικός Ηρώδης, όπως ήταν το πλήρες όνομά του, υπήρξε εξέχουσα προσωπικότητα του 2ου μ.Χ. αιώνα, όπως μας πληροφορεί το site Historical Quest. Και πώς να μην ήταν με τέτοιο όνομα δηλαδή. Μπροστά του κάτι Ισπανοί βασιλιάδες Χοσέ Μαρία Ντολόρες Πιάσ’τον και Κούνα τον Ώρες φαντάζουν γατάκια.

Το λοιπόν, ο Λούκιος Βιβούλιος… τέλος πάντων, ο Ηρώδης ο Αττικός για συντομία, είχε επιφανείς προγόνους μεταξύ των οποίων ο Μιλτιάδης και ο Κίμων και ήταν δεινός ρήτορας και μέγας σοφιστής. Χάριν των προσόντων του, ανέλαβε ανώτατα αξιώματα στην Αθήνα και τη Μικρά Ασία. Το 140 μ.Χ. εκλέχθηκε επώνυμος άρχοντας στην Αθήνα και τιμήθηκε από τους συμπολίτες του με στέφανο για την επιτυχή διοργάνωση των Παναθηναίων. Στη συνέχεια προσκλήθηκε από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αντωνίνο τον Ευσεβή για να αναλάβει τη διαπαιδαγώγηση των νεαρών διαδόχων Μάρκου Αυρήλιου και Λουκίου Βέρου και το 143 μ.Χ. διορίστηκε ύπατος από τον αυτοκράτορα ως αναγνώριση της φιλίας τους.

Στα προσωπικά του τώρα, αφού έθαψε την πρώτη γυναίκα του Αλκία, παντρεύτηκε την περίοδο που διέμενε στη Ρώμη την αριστοκράτισσα Ασπασία Άννια Ρήγιλλα, συγγενή της συζύγου του αυτοκράτορα. Μικρή λεπτομέρεια, όταν παντρεύτηκαν η Ρήγιλλα ήταν 14 ετών και ο Ηρώδης 40. Λίγο χειρότερα από το Ρίτα Ριτάκι δηλαδή. Με την περιουσία της Ρήγιλλας αγόρασαν μια έπαυλη έξω απ’ τη Ρώμη και μετά από λίγα χρόνια μετακόμισαν στην Ελλάδα, όπου έχτισαν άλλες τρεις επαύλεις για να μην τους φάει η μιζέρια στο διαμέρισμα στην Αθήνα – μία στο Μαραθώνα, μία στην Κηφισιά και μία στο Άστρος Αρκαδίας.

Εκεί που όλα πήγαιναν καλά, η τραγωδία χτύπησε την πόρτα του ταιριαστού ζευγαριού το 160 μ.Χ. με τον αιφνίδιο θάνατο της Ρήγιλλας. Ο Ηρώδης κατηγορήθηκε για τον θάνατο της γυναίκας του από τον γαμπρό του, τον Βραδούα, ο οποίος υποστήριξε στο Βουλευτήριο της Ρώμης ότι ο Ηρώδης έδωσε εντολή σε έναν απελεύθερο, τον Αλκιμέδοντα, να χτυπήσει την οκτώ μηνών έγκυο Ρήγιλλα στην κοιλιά, με αποτέλεσμα μητέρα και βρέφος να χάσουν τη ζωή τους. Ο Ηρώδης απάντησε στις κατηγορίες και τελικά αθωώθηκε από τον παλιό μαθητή του και πλέον αυτοκράτορα, Μάρκο Αυρήλιο. Κάτι σαν τις προανακριτικές επιτροπές της εποχής ένα πράγμα.

Με τέτοιο background και τέτοια πολιτική σταδιοδρομία, δεν είναι να απορεί κανείς που του δόθηκε το όνομα της σύγχρονης οδού που περνά μπροστά από το Μαξίμου και το Προεδρικό Μέγαρο. Μόνο για την κακομοίρα τη Ρήγιλλα στενοχωριέμαι, που την καταδίκασαν να ξαναβρεθεί δίπλα στον αγαπημένο της άντρα δύο χιλιάδες χρόνια αργότερα, δίνοντας το όνομά της στην παράλληλη οδό που κάποτε στέγαζε τα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας…

Καλά όλα αυτά, για τα κυκλοφοριακά θα πούμε τίποτα;

Πάμε όμως στο σήμερα γιατί πολύ μακρηγορήσαμε με τα παρελθοντικά. Η Ηρώδου Αττικού είναι ο ακριβότερος δρόμος της Αθήνας και της χώρας, με αντικειμενική αξία ζώνης 10.200 € / τ.μ. Πληρώνεις κάτι παραπάνω αλλά απ’ τη μία πλευρά έχεις τον Εθνικό Κήπο και απ’ την άλλη τις πιο κυριλέ πολυκατοικίες της Αθήνας, το Μέγαρο Μαξίμου και το Προεδρικό Μέγαρο με την κηπάρα του. Θα περίμενε λοιπόν κανείς τα πράγματα να είναι κουκλίστικα και επί της οδού. Χμμμ, μη βάζεις και στοίχημα.

Πάμε να το πιάσουμε απ’ την αρχή, δηλαδή από το φανάρι της Βασ. Σοφίας, και να κατηφορίσουμε με τη βοήθεια του φακού μέχρι το Καλλιμάρμαρο.

Πρώτο οικοδομικό τετράγωνο, από τη Βασ. Σοφίας ως τη Μουρούζη. Εδώ η στάθμευση απαγορεύεται και από τις δύο πλευρές του δρόμου. Στην αριστερή πλευρά αυτό τηρείται ευλαβικά, μιας και το συγκεκριμένο τμήμα της οδού δίνει πρόσβαση προς το Κολωνάκι μέσω της οδού Μουρούζη (επί της Βασ. Σοφίας απαγορεύονται οι αριστερές στροφές, οπότε η κίνηση από Σύνταγμα προς Κολωνάκι διοχετεύεται δεξιά μέσω Ηρώδου Αττικού, Μουρούζη και Ρηγίλλης, και μετά απέναντι προς Ηροδότου). Στη δεξιά πλευρά όμως, έχει κλείσει μόνιμο πρώτο τραπέζι πίστα η κλούβα των ΜΑΤ, που είναι έτοιμη να εφορμήσει σε προστασία των πολύτιμων κρατικών θεσμών αν εμφανιστεί κανένας κακός τρομοκράτης. Αφού η κλούβα δεν πρόκειται να φύγει ποτέ από εκεί και το ξέρουμε όλοι, δεν κάνουν έναν κόπο τουλάχιστον να αφαιρέσουν την πινακίδα απαγόρευσης στάθμευσης στη δεξιά πλευρά της οδού; Ή να βάλουν από κάτω πρόσθετη πινακίδα «εκτός οχημάτων ΕΛ.ΑΣ.»; Ψιλά γράμματα, σάμπως θα τους γράψει κανείς; Αν και θα είχε πλάκα εδώ που τα λέμε, να σκάσει μύτη μια μέρα ένας τρολ τροχονόμος να τους κόψει κλήση…

Και επειδή κοντά στον βασιλικό ποτίζεται κι η γλάστρα, μπροστά από την κλούβα παίρνουν θάρρος και παρκάρουν ένα κάρο άλλα οχήματα, από ασφαλίτικα μέχρι εντελώς άσχετα.

Δεύτερο οικοδομικό τετράγωνο, από τη Μουρούζη μέχρι την οδό Λυκείου. Και εδώ απαγορεύεται εκατέρωθεν η στάθμευση, όπως μας πληροφορεί η σχετική πινακίδα στην αριστερή πλευρά. Στη δεξιά πλευρά, εξακολουθεί να ισχύει η πινακίδα απαγόρευσης στάθμευσης που είδαμε προηγουμένως, καθώς δεν υπάρχει αλλαγή οικοδομικού τετραγώνου στην πλευρά του Εθνικού Κήπου. Εδώ καταγράφεται καθημερινά παράνομη στάθμευση σε όλη την αριστερή πλευρά από Ι.Χ. Και να πεις ότι οι πολυκατοικίες δεν έχουν όλες εσωτερικά γκαράζ; Τι να πεις… Η δεξιά πλευρά πάλι είναι τσιφλίκι της αστυνομίας, οπότε η παράνομη στάθμευση εξαρτάται από τις ημερήσιες ανάγκες φύλαξης, κάποιες φορές υπάρχει, άλλες όχι.

Συνεχίζουμε στο τρίτο οικοδομικό τετράγωνο, από την οδό Λυκείου μέχρι την κατ’ ευφημισμό λεωφόρο Βασ. Γεωργίου. Το καλό, αυτό που περιλαμβάνει το Μέγαρο Μαξίμου ντε. Ίδια κι απαράλλαχτη η κατάσταση, Ι.Χ. παρκάρουν παράνομα στην αριστερή πλευρά, οχήματα της αστυνομίας στα δεξιά. Μόνη εξαίρεση, το τμήμα ακριβώς έξω από το Μαξίμου όπου δεν τολμάει να παρκάρει κανείς και για κανέναν λόγο.

Στη Βασ. Γεωργίου στρέφουμε το βλέμμα προς τα αριστερά, για να δούμε τι γίνεται κι εκεί. Μία από τα ίδια, η πλευρά προς το Μαξίμου είναι μόνιμα κατειλημμένη από παρκαρισμένα οχήματα ασφαλείας, ενίοτε και από μηχανάκια.

Πίσω στην Ηρώδου Αττικού για μια βόλτα έξω από το Προεδρικό Μέγαρο, να χαζέψουμε την αλλαγή βάρδιας των τσολιάδων παρέα με τους τουρίστες. Το δεύτερο (και τελευταίο) τμήμα όπου τηρείται ευλαβικά η απαγόρευση στάθμευσης, προφανώς για να μη χαλάνε οι φωτογραφίες και τα βίντεο των τουριστών. Τα πράγματα ευτυχώς επανέρχονται στο φυσιολογικό μπροστά στον κήπο του Προεδρικού Μεγάρου.

Τελευταίο, αλλά όχι καταϊδρωμένο, το τμήμα από την οδό Αραβαντινού μέχρι το τέρμα της οδού στο Καλλιμάρμαρο. Εδώ έχουμε το μοναδικό σημείο όπου επιτρέπεται νόμιμα η στάθμευση για τους κατοίκους στην αριστερή πλευρά, όπως μας πληροφορεί η σχετική πινακίδα. Τώρα, με ποια λογική αποφασίστηκε αυτό, στο πιο κρίσιμο κυκλοφοριακά τμήμα πριν το (μικρής διάρκειας) φανάρι με τη Βασ. Κωνσταντίνου στο Καλλιμάρμαρο, μη με ρωτήσετε. Θα σας γελάσω και δεν το θέλω.

Και φτάνουμε στο τέρμα αυτού του μίνι μαραθώνιου, στο Καλλιμάρμαρο. Στο κύριο ρεύμα του δρόμου, που σκάει στο φανάρι της Λεωφ. Βασ. Κωνσταντίνου, παρατηρούμε λίγη ακόμη παράνομη στάθμευση στα δεξιά, η οποία αφήνει δύο στενές λωρίδες κίνησης για τα οχήματα. Θα μπορούσε να είναι και χειρότερα…

Στο συγκεκριμένο φανάρι, η αριστερή στροφή προς Παγκράτι απαγορεύεται, προφανώς για να διευκολύνεται το ρεύμα ανόδου της Βασ. Κωνσταντίνου και να λειτουργεί με μεγαλύτερη άνεση και ασφάλεια η διάβαση των πεζών μπροστά από το Καλλιμάρμαρο. Εξάλλου, τα οχήματα που θέλουν να κινηθούν προς Παγκράτι εξυπηρετούνται από τη Βασ. Γεωργίου λίγο παραπάνω. Όλα καλά λοιπόν. Έλα όμως που υπάρχει ένα παραθυράκι… Κάποιος φωστήρας του σχεδιασμού έχει προβλέψει εδώ και δεκαετίες τη δυνατότητα κάθετης διάσχισης της Λεωφ. Βασ. Κωνσταντίνου και αριστερής στροφής χωρίς φανάρι (!!!) μέσω ενός τελευταίου οδικού τμήματος στα αριστερά του κύριου ρεύματος της Ηρώδου Αττικού, εκμεταλλευόμενος την απουσία κεντρικής νησίδας σε αυτό το ύψος της λεωφόρου. Ο λόγος υποθέτω ότι είναι για να υπάρχει ευκολότερη πρόσβαση στην οδό Ερατοσθένους και στο στενό της οδού Άγρας, αποφεύγοντας την περιπορεία μέσω της Βασ. Γεωργίου, της Αρχελάου και της Αρριανού. Απλά εγκληματικός σχεδιασμός! Ευτυχώς χρησιμοποιείται από ελάχιστα οχήματα αλλιώς θα υπήρχε σοβαρό πρόβλημα. Μία φορά θα γίνει η μαλακία όμως και μετά θα ψάχνουμε τον υπεύθυνο…

Και δύο μπόνους σημεία για το κλείσιμο. Πρώτον, το φυλάκιο στη γωνία του κήπου του Προεδρικού Μεγάρου που κλείνει το στενό πεζοδρόμιο της οδού Αραβαντινού στο ύψος της διάβασης, αναγκάζοντας τους πεζούς να κάνουν ζιγκ ζαγκ μέσα στον δρόμο για να συνεχίσουν την πορεία τους.

Δεύτερον, το βυσματικό σημείο στάθμευσης Ι.Χ. εντός του Ζαππείου, με φυλάκιο εισόδου και μπάρα ελέγχου επί της Ηρώδου Αττικού.

Και θα με ρωτήσεις τώρα, ποιοι παρκάρουν δηλαδή εδώ μέσα ρε κυκλοφοριολόγε; Η αλήθεια είναι ότι δεν γνωρίζω, αν και υποψιάζομαι ότι είναι γερά βύσματα… Αυτό που σίγουρα γνωρίζω, γιατί μας πληροφορεί η σχετική πινακίδα που είδαμε προηγουμένως, είναι ότι σ’ αυτόν τον χώρο μπαινοβγαίνεις με προσωπική ευθύνη – όπως ισχύει σε όλα τα θέματα στη χώρα μας από την εποχή της πανδημίας κι έπειτα. YOLO μάγκες μου, όποιος πρόλαβε τον κύριο (πρόεδρο) οίδε!

Εκτενές το φωτογραφικό υλικό σήμερα, ελπίζω να μην έχεις παράπονο αγαπημένε μου αναγνώστη. Μετά από όσα απολαύσαμε παρέα, πιστεύω να γίνεται κατανοητός ο τίτλος του σημερινού επεισοδίου. Στην οδό Ηρώδου Αττικού, στην έδρα του σαν να λέμε, το ελληνικό κράτος με τους βασικούς του θεσμούς –κυβέρνηση, προεδρία της δημοκρατίας και αστυνομία– μάς δείχνει ξεκάθαρα ότι έχει πατώκορφα χεσμένη την όποια νομιμότητα επικαλείται σε άλλες περιπτώσεις.

Αν έχεις ακόμα κάποιες μικρές αμφιβολίες, θα κλείσουμε με ένα υπέροχο, ελληνικότατο βίντεο μηχανήματος καθαρισμού του δήμου Αθηναίων που σκουπίζει το ρείθρο της Ηρώδου Αττικού κινούμενο αντίθετα από τα διερχόμενα οχήματα, ένα τυχαίο δευτεριάτικο πρωινό του Μαΐου 2025.

Αγάπη μόνο!

Ο μικρός κυκλοφοριολόγος