Αγαπημένε μου αναγνώστη γεια σου και χρόνια πολλά. Οσονούπω μας αποχαιρετά ο παλιός ο χρόνος (ας γιορτάσουμε παιδιάαα). Κάτι τέτοιες ώρες, το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι ράντομ ατάκες με τη λέξη χρόνος. Ο χρόνος κυλάει και πίσω δεν γυρνάει. Χρόνου φείδου. Χρόνια και ζαμάνια. Μπορώ να πω και άλλες μπούρδες αλλά με ξέρεις, δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος. Βασικά, επειδή είμαι λιγάκι… όσα φέρνει η στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος. Εντάξει, ας σταματήσουμε κάπου εδώ.
Λοιπόν, αγαπημένε μου αναγνώστη, σήμερα θα τιμήσουμε το 2023 με ένα φωτορομάντζο – αναδρομή της χρονιάς που φεύγει σε αγαπημένα σημεία της πόλης. Μην ανησυχείς, δεν θα δούμε 2023 φωτογραφίες όπως αφήνει τεχνηέντως να εννοηθεί ο τίτλος του επεισοδίου, παρά μόλις 23. Φύγαμε!
Ακριβέ μου περίπατε
Το 2023 θα μείνει αναμφίβολα στην ιστορία ως η χρονιά που ολοκληρώθηκε ο μεγάλος περίπατος. Το κόστος δυστυχώς ήταν πολύ μεγάλο – και δεν αναφέρομαι στο οικονομικό (μη γίνεστε μίζεροι μέρες που είναι, να χαρείτε), μιλάω για την πολιτική καριέρα του απερχόμενου δημάρχου, η οποία κηλιδώθηκε ανεξίτηλα από το συγκεκριμένο έργο. Ας είναι. Αυτό που έχει σημασία είναι πως το έργο ολοκληρώθηκε μετά από 3,5 χρόνια, κυρίως χάρη στην κωλοπιλάλα του τελευταίου εξαμήνου.
Τελευταίο κομμάτι του παζλ, το τμήμα από την οδό Πεσμαζόγλου μέχρι την Ομόνοια, που ολοκληρώθηκε μπαμ μπαμ, στους δύο μήνες που ακολούθησαν τις αυτοδιοικητικές εκλογές, διαψεύδοντας τις κασσάνδρες (του υποφαινόμενου περιλαμβανομένου) που περίμεναν να πάρει άλλη μία τετραετία. Πράγμα που απέδειξε ότι αν θέλει ο δήμος να κάνει δουλειά, μια χαρά τα καταφέρνει. Τώρα, γιατί τόση κωλυσιεργία τα τρία προηγούμενα χρόνια, θα σας γελάσω και δεν το θέλω…
Όπως και να έχει, ο μεγάλος περίπατος είναι αγαπημένο θέμα αυτής της στήλης. Να σου θυμίσω ότι μαζί του ξεκινήσαμε αγαπημένε μου αναγνώστη, με το πρώτο άρθρο τον Φλεβάρη του 2023, για να ακολουθήσει ένα διπλό προεκλογικό αφιέρωμα στις αρχές Οκτωβρίου. Ε, μαζί του πρέπει και να κλείσουμε τη χρονιά, του το οφείλουμε θαρρώ. Πάμε να δούμε το έργο να ξεδιπλώνεται μπροστά μας στη διάρκεια του έτους!
Μετρό με το ζόρι
Άλλο μεγάλο σάγκα του 2023, ο σταθμός μετρό στα Εξάρχεια. Παρά τις έντονες διαμαρτυρίες και τις κινητοποιήσεις των κατοίκων, το κλείσιμο της χρονιάς βρίσκει την πλατεία ξυρισμένη γουλί και έτοιμη να υποδεχθεί τα μηχανήματα εκσκαφών. Το γινάτι της Ελληνικό Μετρό –μετονομασία της Αττικό Μετρό για να μη νιώθουν περίεργα οι Θεσσαλονικείς (λες και αυτό ήταν το πρόβλημά τους σε σχέση με το μετρό της πόλης τους)– έγινε τελικά. Και ας μην έχει ακόμη εκδικαστεί οριστικά η υπόθεση στο ΣτΕ, τα δέντρα ξεπατώθηκαν προκαταβολικά γιατί… έτσι. Αρκετά χρονοτριβήσαμε, έχουμε και τις ρήτρες με τους εργολάβους (τις οποίες θυμόμαστε μόνο όταν μας βολεύει), ο χρόνος είναι χρήμα ως γνωστόν. Το χρήμα στον λαιμό σας.
Τώρα, τι σόι σταθμός θα είναι αυτός, που τον μισό χρόνο θα είναι κλειστός «κατόπιν εντολής της αστυνομίας», τι να σας πω κι εγώ… Λέτε να είναι ο πρώτος σταθμός στα χρονικά με ενσωματωμένο αστυνομικό τμήμα αντί για σταθμαρχείο / εκδοτήριο εισιτηρίων; Μην το αποκλείετε…!
Για να χρυσώσει κάπως το χάπι των αντιδράσεων, η Ανάπλαση Αθήνας Α.Ε. (εταιρεία που μετήλθε στην αρμοδιότητα του δήμου Αθηναίων μετά τις εκλογές του 2019 για να ξαναφύγει όλως τυχαίως μετά τις αντίστοιχες του 2023), προκήρυξε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς για την ανάπλαση των περιοχών των 7 σταθμών της γραμμής 4 που χωροθετούνται εντός των ορίων του δήμου Αθηναίων (Κυψέλη, Δικαστήρια, Αλεξάνδρας, Εξάρχεια, Ακαδημία, Κολωνάκι, Ευαγγελισμός). Ο ΣΑΔΑΣ κατήγγειλε τη σχετική πρωτοβουλία όσον αφορά το σκέλος της πλατείας Εξαρχείων και κάλεσε τα μέλη του να απόσχουν από τον συγκεκριμένο διαγωνισμό, παρά ταύτα κάποια γραφεία συμμετείχαν εν τέλει. Η πρόταση που κέρδισε στον διαγωνισμό μάς χάρισε αν μη τι άλλο μερικά πολύ εντυπωσιακά φωτορεαλιστικά σχέδια όπως μπορείτε να δείτε στο σχετικό ρεπορτάζ.
Ασφαλτόστρωση λεωφόρου Βασ. Σοφίας
Πάμε και σε ένα πιο ψαγμένο τώρα. Το κλείσιμο του έτους μας βρήκε με ένα ακόμη έργο πνοής για την πρωτεύουσα (not), την ασφαλτόστρωση της λεωφόρου Βασ. Σοφίας. Μία παρέμβαση όχι 100% απαραίτητη, μιας και η Βασ. Σοφίας ήταν σε σχετικά καλή κατάσταση σε σύγκριση με άλλες κεντρικές οδούς και λεωφόρους, αλλά εντάξει, ας είμαστε και λίγο λαρτζ βρε αδερφέ.
Το πρόβλημα είναι ότι η λεωφόρος, αφότου ασφαλτοστρώθηκε, έμεινε για καμιά δεκαριά μέρες χωρίς καθόλου διαγράμμιση (!), χύμα στο κύμα και όποιον πάρει ο χάρος. Εντελώς συμπτωματικά (ή μήπως όχι;) εκείνες τις μέρες έγινε και το κουφό περιστατικό με τον τύπο που οδηγούσε στο αντίθετο ρεύμα για καμιά 15αριά χιλιόμετρα, από το Σύνταγμα μέχρι την Παλλήνη, μέχρι να τον σταματήσει η τροχαία. Ε, δεν είδε τη διαγράμμιση στην αρχή και μπερδεύτηκε ο άνθρωπος…
Κάπου εκεί οι υπηρεσίες πήγαν και έβαψαν τη διπλή διαχωριστική γραμμή, τουλάχιστον να ξέρουμε πού αρχίζει το κάθε ρεύμα κυκλοφορίας, μη σκοτωθούμε κιόλας. Τις λωρίδες τις άφησαν για αργότερα, μην τα θέλετε όλα δικά σας πια…
Θα ολοκληρώσουμε το μίνι αφιέρωμα στη Βασ. Σοφίας με μια μπόνους κακοτεχνία, για τα μάτια (και τα αυτιά) σας μόνο. Στη διασταύρωση με την οδό Κουμπάρη ένα αναθεματισμένο καπάκι φρεατίου κινητής τηλεφωνίας δεν έχει στερεωθεί καλά στη θέση του, με αποτέλεσμα ένα εξόχως ενοχλητικό γκαπ γκουπ κάθε φορά που περνούν από πάνω του οχήματα (δηλαδή συνέχεια). Σκέφτηκα, με αφορμή την ασφαλτόστρωση λογικά θα το φτιάξουν κι αυτό… Αμ δε! Γκαπ γκουπ μέχρι να σβήσει ο ήλιος κύριες και κύριοι!
Να κλείσουμε με ένα θετικό μήνυμα
Λοιπόν, επειδή δεν μου κάνει καρδιά να σας αφήσω με αρνητικές εικόνες, πάμε να δούμε και ένα μικρό χριστουγεννιάτικο θαύμα να ευφρανθεί η καρδιά μας. Θυμάστε στο προηγούμενο επεισόδιο τη διασταύρωση Μαυρομιχάλη και Ισαύρων με τη στραβοχυμένη πινακίδα που κοιτούσε τον τοίχο για χρόνια; Ε, αντικαταστάθηκε! Αλληλούια! Λέτε να διαβάζει τη στήλη κανείς στον δήμο; Μπα, αποκλείεται…
Με αυτές τις μαγικές εικόνες ας αποχαιρετήσουμε παρέα το 2023 αγαπημένε μου αναγνώστη.
Καλή χρονιά και καλά κρασιά!
Ο μικρός κυκλοφοριολόγος
Να πω 2 σχόλια μικρά που τα λες και εσύ:
-ΟΛΑ τα έργα σε ΟΛΟ τον κόσμο που δημιουργούν αναστάτωση στην καθημερινότητα και αναμένεται να αλλάξουν πράγματα στη ζωή και στις πρακτικές μας αντιμετωπίζονται από σκεπτικά έως και με απόλυτη άρνηση και αντίθεση. Η πλάκα είναι ότι όσες και όσοι αντιτίθενται αρχικά, όταν μετά από καιρό προτείνονται άλλες αλλαγές αντιτίθενται ξανά υπερασπιζόμενες/οι την κατάσταση που πριν κατηγορούσαν. Αυτό είναι ένα μεγάλο ζητούμενο του σχεδιασμού και της συμμετοχής των δρώντων σε αυτόν. Σε όλα τα επίπεδα, αλλά κυρίως του κυκλοφοριακού σχεδιασμού. Μ’ αρέσει που στα κείμενα σου αυτό προκύπτει. Προσοχή: δεν λέω ότι όλες οι παρεμβάσεις πάντα είναι επιτυχημένες, αλλά ότι αντιδρούμε σε αλλαγές.
-Τέτοιες παρεμβάσεις ίσως βελτιώνουν κάπως τα πράγματα, αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να λύσουν το κυκλοφοριακό πρόβλημα της Αθήνας. Για αυτό απαιτούνται παρεμβάσεις πραγματικά ριζικές που κανείς/μια δεν θέλει νομίζω. Τη γνώμη σου σε ένα άλλο ποστ θα ήθελα να την ακούσω.
Καλή χρονιά!